Paylaş
0
İlk bakışta bu durum, Mercedes gibi bir otomotiv devinin simetriyi göz ardı ettiğini düşündürebilir. Fakat burada tam tersi bir durum söz konusu. Mercedes W124'ün farklı boyutlardaki aynaları, tasarımda işlevsellik ve estetiği bir arada bulunduran ilginç ayrıntılardan biri.
Peki Mercedes, sizce neden iki aynayı da aynı boyutlarda tasarlamadı?
İçerikten Görseller
Öncelikle bu durum, bir tasarım hatası değildi.
Mercedes W124'ün sağ ve sol aynalarına bakıldığında gerçekten de aralarındaki fark açıkça görülüyor. Sol ayna, daha uzun ve dar bir formdayken sağ ayna, daha yüksek ve kare bir görüntüye sahip.
Bu asimetri, aslında bir hatadan çok bilinçli yapılan bir tercihti. Üstelik Mercedes bunu yalnızca W124 modelinde kullanmadı. W201 kodlu 190 modelinde de benzer bir ayna tasarımı bulunuyordu.
Buradaki temel fikir, iki aynayı da görsel olarak birbirinin aynısı yapmak yerine sürücünün otomobil içindeki konumunu ve ihtiyaç duyduğu görüş alanını dikkate almaktı.
Sağ aynanın görüş açısı genişletildi.
Direksiyon ve sürücü koltuğunun solda bulunduğu bir otomobilde sürücü, sol görüş açısını rahatlıkla görebilirken sağ tarafı aynı açıdan göremez. Dolayısıyla iki aynanın da fiziksel olarak aynı ölçülere sahip olması, sürücü için aynı görüş alanını sağlamaz. Mercedes ise iki aynayı aynı tasarlamak yerine bir çözüm üreterek sağ aynayı daha küçük bir hale getirdi.
Böylece sağ ayna, aracın dışından taşmadan ihtiyaç duyulan geniş görüş alanını da sürücüye sağlamış oldu. Yani, bakıldığında asimetrik duran bu tasarım, oldukça mantıklı bir mühendislik çözümüydü.
Peki küçük olan sağ ayna neden daha kullanışlı?
Bu tasarım fikri, aslında Mercedes’te daha önce de gündeme geldi. 1982'de W124’ten önce tanıttığı W201 modelinde de hemen hemen aynı tasarım anlayışı benimsenmişti.
1980’lerin dar Avrupa sokaklarında aracın genişliği, park manevralarında ciddi önem taşıyordu. O dönem, Mercedes 190 ve W124 aynaları üzerine gerçekleştirilen teknik değerlendirmeler, bir aynanın küçük tasarlanmasının dar alanlarda ve park manevralarında avantaj sağlayacağı sonucunu ortaya attı. Yani, görsel simetriyi tamamen korumak yerine, işlevsel bir simetri tercih edildi.
Benzer yaklaşımla üretilen bu iki model için de “işlev için simetriden vazgeçildi” desek pek de yanılmış olmayız.
Günümüz otomobillerinde neden böyle bir tasarım göremiyoruz?
Modern otomobillerde sürücünün görüşünü destekleyen teknolojiler, W124'ün üretildiği döneme göre oldukça gelişmiş durumda. Elektrikli ayna ayarı, geniş açılı aynalar, kör nokta uyarı sistemleri, geri viteste aynanın aşağı doğru hareket etmesi gibi özellikler, tek bir aynayla görüş açısı problemini çözme ihtiyacını ortadan kaldırdı.
Ancak W124'ün aynalarının birbirinden farklı tasarlanmasının sebebini yalnızca teknolojiye bağlamak doğru bir yaklaşım olmaz. Dönemin tasarım ve mühendislik tercihleri, görüş geometrisi, sürücünün konumu gibi ölçülerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.
W124 modelini özel yapan şey de buydu.
Günümüzde Mercedes W124 modelinin hâlâ karakteristik yapısını korumasının nedenlerinden biri, bu küçük ama işlevsel detaylarda saklı.
Bir otomobilin iki aynasını da aynı boyutlarda tasarlamak, bakıldığında gerçekten de simetri açısından iyi bir fikir gibi görünebilir. Fakat Mercedes, burada biraz da görsellikten feragat ederek işlevselliğe yöneldi.
Alman otomotiv devinin “İki ayna da aynı görünsün” yerine “İkisi de görevini en iyi şekilde yapsın” anlayışını benimsemesi, işte bu ikonik modelin ortaya çıkmasını sağladı.
