NASA Astronotlarının Ay’a Ayak Bastığının 7 Kanıtı

Boston Celtics’in oyun kurucusu Kyrie Irving, düz dünya defterini kapatmış gibi görünüyor fakat istemeden de olsa pek hoş olmayan bir trendi başlattı. The Ringer’s’ın “Winging it” podcast'inde Golden State Warriors’ın yıldızı Stephen Curry, insanlığın gerçekten Ay’a gidip gitmediğini sordu.

Tabii, Curry ve arkadaşlarının sadece şaka yapmış olması da muhtemel fakat arkadaşlarının ve kendisinin konuşmaları pek şaka yapıyorlar gibi değildi. Şaka yapıyor olsa bile bir tartışmayı alevlendirdi bile. Ay’a inildiğini kanıtlamak çok karışık ve zor değil aslında.

İşte insanlığın Ay’a indiğinin 7 kanıtı:

Çalışmalar İçin Ay’dan Parçalar Getirildi

Bu tartışmadaki en kritik kanıt belki de Ay’dan dünyaya getirilen örnekler ve bu örneklerin dünyadaki parçalarla hiçbir benzerlik göstermemesi. 6 farklı Apollo görevinde astronotlar, bilim insanlarının üzerinde çalışması için Ay’dan kaya parçaları getirdi. Bu parçaların üstünde yapılan deneyler ve analizlerle bu materyallerin dünyadan toplanamayacağı gösterildi.

İniş Yapılan Alanla İlgili Fotoğraflar

Bugün bile, Apollo göreviyle gidilen alan fark edilebilir. NASA bu görevlerle ilgili kanıtların fotoğraflarını ise sitesinde yayınladı. Peki, ya NASA bizi kandırıyorsa? Ya görüntüler sahteyse? Japonya Uzay Araştırma Ajansı da dahil olmak üzere birçok bağımsız enstitü, Ay göreviyle ilgili kanıtları inceleyip onayladı. Hatta, güçlü bir teleskopunuz ve temiz bir Ay manzaranız varsa kendiniz de bu kanıtları görüntüleyebilirsiniz.

Regolit Yansıtıcıdır

Ay’a iniş ile ilgili komplo teorisyenlerinin en çok sevdiği nokta Apollo 11 görevinde çekilen fotoğraflar. Bu noktalardan bir tanesi de, ay modülünün gölgesindeki nesnelerin aydınlatılmasıdır, yani filme alınırken birden fazla ışık kaynağı olması gerektiği anlamına gelir değil mi?

Tam olarak değil. Ay tozu yani Regolit, yansıtıcı bir materyaldir; bir ayna gibi güneş ışıklarını yansıtır ve yakınındaki nesneleri aydınlatır.

Yıldızlar Hâlâ Orada

Sahte ay inişinin lehine olan bir başka argüman da olayın fotoğraflarında yıldız olmamasıdır. Eğer ki Ay’ın atmosferi yoksa bütün bir gökyüzünü, uzaktaki yıldızların aydınlatmasıyla görmemiz gerekirdi, değil mi? Bu argüman bazı teknolojik kısıtlamaları görmezden geliyor. Bu kadar karanlık bir arka planda, güneş tarafından çok parlak bir şekilde aydınlatılan nesnelerde, kameranın diyafram açıklığı ve astronotları açıkça ve keskin bir şekilde fotoğraflamak için, küçük bir yerde tutulması gerekiyordu.

Ay’ı Görüntüleyen Araçlar İle Astronotların Gördüğü Şey Aynı

Apollo astronotlarının yakaladığı görüntüler ile son yıllarda ay yüzeyine gönderilen araçlar tarafından elde edilen görüntüler çok benzerdir. Japonya’nın SELENE Mekiği ile Apollo 15 görevinde çekilen Apeninne Dağının görselleri benzerdir.

(Apollo 15'den alınan görüntü)

* *

(SELENE'den alınan görüntü)

Bayrak Hareket Etmiyor

Belki de Ay’a inişle ilgili komplo teorilerindeki en popüler tezlerden bir tanesi, NASA’nın yayınladığı görüntülerde bayrağın dikildikten sonra dalgalanması. Eğer ki Ay’da atmosfer yoksa bayrağın dalgalanmaması gerekirdi.

İşin doğrusu, bayrak aslında dalgalanmıyor. Bayrağın dikildiği alanın sorunlu olması sebebiyle ufak bir kıpırdama gerçekleşiyor.

Geri Yanısıtıcılar Hâlâ Orada

Lazerle uzaklık tayini retroreflektörleri (LRRR - Laser ranging retroreflectors), NASA’nın Apollo programında yürütülen Lunar Laser Ranging Expreration (Bireysel Lazer Ölçüm Denemeleri) programının bir parçası olarak Dünya tabanlı lazerler için bir zamanlar hedef olarak kullanılan aynalardı. (Rusya’nın kendi geri yansıtıcıları bulunmakta).

En temel anlatımla, dünyadan gönderilen lazer ışınlarının oradaki geri yansıtıcılara çarpıp geri gelme süresi ölçülüyordu. Bu deney sayesinde Ay’ın her yıl ortalama 3.8 cm Dünya’dan uzaklaştığı fark edildi. Bu deneyin sonuçları sadece Ay’ın yüzeyine yerleştirilen yansıtıcılarla bulunabilirdi.